Wilhelm II
Wilhelm II (Berlijn 1859 - Doorn 1941) volgde in 1888 zijn vader Friedrich III op als koning van Pruisen en Duits keizer. Hij regeerde tot 1918 en was in functie ten tijde van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918).
Als Duits keizer was zijn doel om het Duitse keizerrijk op te stuwen in de vaart der volken. Hij stond bekend om zijn voorliefde voor moderne techniek en stimuleerde de modernisering van de Duitse industrie. Zijn persoon is niet onomstreden.
Als Oberster Kriegsherr was hij mede verantwoordelijk voor de inval in België begin augustus 1914, waarmee hij kan worden gezien als één van de aanstichters van de Eerste Wereldoorlog. Kritische aandacht verdient ook de rol van Wilhelm II bij de uitvoering van militaire acties van het Duitse leger tegen de bevolking in Zuidwest-Afrika, nu Namibië, in 1904-1908. Deze militaire acties zijn inmiddels door Duitsland erkend als genocide tegen de oorspronkelijke bevolking, Herero en Nama.
De Duitse keizer Wilhelm II werd in 1920 de laatste bewoner van Huis Doorn. Vanwege de uitzichtloze situatie waarin het Duitse leger in november 1918 verkeerde in de strijd tegen Frankrijk, Engeland en de VS moest het Duitse leger de strijd opgeven. Wilhelm II had geen andere keuze dan vanuit het Belgische Spa te vluchten naar het neutrale Nederland. Hij kwam terecht bij graaf Aldenburg Bentinck in Kasteel Amerongen, waar hij op 28 november 1918 afstand deed van de Duitse troon.
Eind 1919, nadat de uitleveringsverzoeken van Frankrijk en Engeland door Nederland waren afgewezen, kocht hij het Landgoed Huis Doorn. Hij liet 64 treinwagons overkomen uit Berlijn en Potsdam met inboedel voor zijn Doornse residentie in ballingschap. Hij bleef de rest van zijn leven hoop houden op een terugkeer op de Duitse keizerstroon. Het nationaalsocialisme zag hij, net als enkele naaste familieleden, als een kans om betrokken te blijven bij de macht. Dit bleek een doodlopende weg. Wilhelm II verbleef hier van 1920 tot zijn dood in 1941. Zijn lichaam is hier op het landgoed bijgezet in het mausoleum.
Na de Tweede Wereldoorlog werd Huis Doorn als vijandig bezit geconfisqueerd door de Nederlandse staat. Als eigendom van de Nederlandse staat heeft de Stichting tot Beheer van Huis Doorn dit erfgoed ontwikkeld tot het huidige Museum Huis Doorn. Hier kunnen bezoekers kennismaken met de laatste Duitse keizer in ballingschap en de geschiedenis van Nederland in de Eerste Wereldoorlog en het Interbellum op weg naar het moderne Europa.